Opdrachten en raad geven: impératif

De impératif heeft drie vormen:

• tu: voor één persoon die je goed kent;
• nous: voor jezelf en andere personen samen;
• vous: voor meerdere personen of voor een beleefde aanspreking.

Het persoonlijke voornaamwoord als onderwerp (tu/nous/vous) wordt weggelaten. Een wederkerend of objectvoornaamwoord kan wel blijven staan.

• Tu fermes la porte. → Ferme la porte !
• Nous rangeons la classe. → Rangeons la classe !
• Vous attendez ici. → Attendez ici !

Bij de hier geoefende werkwoorden op -ER verdwijnt de -s bij de tu-vorm. Ook ouvrir heeft ouvre. Constructies met y/en en een verbindings-s vallen buiten deze bank.

• tu écoutes → Écoute !
• tu ranges → Range !
• tu vas → Va !

Bij andere werkwoorden blijft de gewone tu-uitgang meestal staan.

• tu finis → Finis !
• tu pars → Pars !
• tu attends → Attends !
• tu mets → Mets !

ne + impératif + pas/plus/jamais

• Ne ferme pas la fenêtre !
• Ne faites plus de bruit !
• N’oublie jamais ton sac !

Ne wordt n’ voor een klinker of een doffe h.

In een bevestigende zin komt het wederkerend voornaamwoord achter het werkwoord. Er staat een koppelteken.

• Lève-toi !
• Levons-nous !
• Levez-vous !

In een ontkennende zin staat het wederkerend voornaamwoord opnieuw voor het werkwoord.

• Ne te lève pas !
• Ne nous levons pas !
• Ne vous levez pas !
• Ne t’habille pas !